EINARSSON

EINARSSON STÓLLINN byggir á hönnun langafa á Einarsson bekknum sem er hannaður og smíðaður upphaflega árið 1956.  Langafi var sjálfsmenntaður smiður og vann á Tanganum í Vestmannaeyjum um árabil.  Þannig komst hann í afgangstimbur sem oft voru pakkningar fyrir vörur sem Tanginn flutti til Eyja.  Það efni notaði hann til að gera kistla og aðra nytjahluti sem oft voru vinsælir til gjafa í Vestmannaeyjum. Það er rétt að minna á að allt efni í bekkinn var handunnið, hver stroka og hver bogi var gerður með handverkfærum.

Við höfum nú tekið hugmynd langafa aðeins lengra og skapað EINARSSON stólinn sem passar fullkomlega við Einarsson bekkinn.

Við höfum farið fullkomlega eftir upphaflegu hönnuninni, höfum fylgt hverri línu frá upphaflega bekknum, og þannig virt að fullu hugmynd langafa af einföldum og skemmtilegum bekk, sem hafa má bæði úti og inni.

Stóllinn kemur í eik og blönduðu efni, líkt og upphaflega var. Hægt er að fá hann málaðan svartann. Hann er 60cm á breidd.

Stóllinn er ekki til á lager og afgreiðslutími er ca 2 vikur.

Um Jón Einarsson og Ölöfu Friðfinnsdóttur

Jón Einarsson í Berjanesi við Faxastíg 20, smiður fæddist 13. júní 1895 í Fljótakróki í Meðallandi í V.-Skaftafellssýslu. Jón var með foreldrum sínum í Fljótskróki til 1902, á Kárastöðum í Landbroti 1902-1905, á Fossi í Mýrdal 1905-1919, vinnumaður þar 1919-1922.  Hann flutti til Eyja 1922, var verkamaður, síðar smiður hjá Gunnari Ólafssyni og Co og annaðist viðgerð báta og húsa.  Hann giftist Ólöfu Friðfinnsdóttir 1925 og eignuðust þau fimm börn, en misstu eitt þeirra nýfætt. 

Kona Jóns, (30. maí 1925), var Ólöf Friðfinnsdóttir frá Borgum í Vopnafirði, húsfreyja, f. þar 11. desember 1901, d. 5. nóvember 19Jón Einarsson Vinur minn, Jón Einarsson frá Berjanesi í Vestmannaeyjum, er látinn. Hann kom ungur til Eyja, með foreldrum sínum og ungri bróður dóttur. Fjölskyldan átti rætur að rekja austur í Meðalland, en kom nú frá Fossi í Mýrdal. Strax var tekið til við að reisa sér hús og lágu þar fyrst saman leiðir fjölskyldna, semáttu eftir að deila vináttu og vandaum langa ævi.

Jón fór fljótlega að vinna hjá vaxandi fyrirtæki í útgerð og vinnslu, Gunnari Ólafssyni og Co. Hann var fjölhæfur smiður sem annaðist viðhald báta og húsa hjá fyrirtækinu.

Þegar árin færðust yfir sneri hann sér að smíði nytjahluta, sem báru listfengi hans vitni. Þessara hluta nutu margir, því kærleikur hans var gjafmildur.